Vorige week publiceerde het Amerikaanse tijdschrift The Atlantic iets wat de muziekindustrie al lang vermoedde, maar waar nu harde bewijzen voor zijn: 21,2 miljoen nummers zijn zonder toestemming gebruikt om AI-muziekmodellen te trainen. En het gaat niet om obscure bedroom-pop — we hebben het over grote artiesten als Taylor Swift, The Beatles, ABBA, Michael Jackson en Snoop Dogg. Ook Nederlandse artiesten zijn ge/misbruikt. Zo zijn er 228 songs van Golden Earring en Andre Hazes in de trainingssets gevonden.
Wat heeft The Atlantic precies gevonden?
De onderzoekers brachten vier grote datasets in kaart die circuleren onder AI-ontwikkelaars. Samen bevatten ze ruim 21 miljoen tracks. De twee grootste datasets tellen respectievelijk 12 miljoen en 9 miljoen nummers. De kleinere twee bevatten elk zo’n 100.000 songs — waaronder materiaal dat ook door Google en Stability AI zou zijn gebruikt.
Van elk van die grote datasets zijn honderden nummers van artiesten als Taylor Swift, The Beatles en ABBA traceerbaar aanwezig. The Atlantic heeft de datasets doorzoekbaar gemaakt, zodat je zelf kunt checken of een artiest erin voorkomt. Dat is handig, maar ook een beetje beklemmend.
Om het wat te nuanceren: 21 miljoen tracks lijkt veel, maar een dienst als Spotify heeft meer dan 100 miljoen tracks aan boord.
Hoe zijn die datasets in omloop geraakt?
Dat is de pijnlijke vraag. De tracks zijn niet officieel beschikbaar gesteld door de artiesten of hun labels — ze zijn simpelweg verzameld en gedeeld onder AI-ontwikkelaars. Zonder licentie, zonder vergoeding, zonder toestemming.
De muziekindustrie is hier al langer mee bezig. In juni 2024 dienden Universal Music Group, Sony en Warner Music Group via de RIAA rechtszaken in tegen AI-muziekdiensten Suno en Udio wegens grootschalige auteursrechtschending. Die rechtszaken lopen nog steeds, al heeft Warner inmiddels geschikt met beide bedrijven en zijn er licentiedeals gesloten.
Maar die bedrijven zijn toch al aan het schikken?
Ja en nee. Warner heeft deals gesloten met Suno en Udio, en Universal schikte met Udio. Maar Universal en Sony klagen Suno nog steeds aan — en in mei 2026 dienden ze een aanvullende aanklacht in, waarbij ze stellen dat er meer dan 61.000 extra nummers zonder toestemming zijn gebruikt voor de training.
Ondertussen haalde Suno begin juni gewoon $400 miljoen op bij investeerders, waarmee de waarde van het bedrijf op $5,4 miljard staat. De rechtszaken remmen de groei duidelijk niet.
Wat betekent dit voor artiesten en luisteraars?
Voor artiesten is de boodschap helder: hun levenswerk is mogelijk al jaren gebruikt om AI-modellen te voeden die nu concurreren met henzelf — zonder dat ze er een cent voor hebben gezien. De American Federation of Musicians (AFM) heeft dit jaar al een nieuwe rechtszaak aangespannen, nu gericht op de manier waarop Universal en Warner AI-deals sluiten zonder artiesten er serieus bij te betrekken.
Voor jou als luisteraar is het misschien minder direct voelbaar. Maar de volgende keer dat je een AI-gegenereerd nummer hoort dat klinkt als een bekende artiest, weet je nu waar dat vandaan komt: uit een dataset van tientallen miljoenen songs die nooit vrijwillig zijn afgestaan.
Is er een einde in zicht?
De rechtszaken lopen, de licentiedeals schieten langzaam op gang en de datasets zijn inmiddels publiek gedocumenteerd. Maar zolang AI-bedrijven worden gewaardeerd op miljarden en de juridische molens langzaam malen, blijft de muziekwereld in een merkwaardige spagaat zitten: iedereen weet wat er is gebeurd, maar niemand weet precies wat de rekening gaat worden — en wie die uiteindelijk betaalt.
Staat jouw favoriete artiest in die datasets? De zoekdatabase van The Atlantic geeft je het antwoord. En misschien wil je daarna liever niet weten hoe vaak zijn of haar muziek al door een AI is nagebouwd.
Bronnen: The Atlantic via Music Ally · Music Business Worldwide · Digital Music News · TechCrunch over Suno