Er is sinds kort iets nieuws in muziekland: een chart die alleen AI-muziek meet. Het bedrijf erachter heet SIQA, en die hebben net hun eerste kwartaalrapport gepubliceerd over Q1 2026. Ik heb de 35 pagina’s doorgespit en wat eruit komt is verrassender dan je zou denken. Vergeet het cliché van de zolderkamer-hobbyist met een gratis Suno-account: de echte AI-muziekwereld ziet er heel anders uit.
Wat is SIQA precies?
SIQA is een soort Billboard voor AI-muziek. Artiesten dienen hun nummer in, het wordt geclassificeerd (“volledig door AI gemaakt”, “AI-geassisteerd”, “mens + AI hybride”, “stemkloon”), en vervolgens verschijnen ze in de SIQA Top 100 AI Songs als de streams en social-cijfers genoeg zijn. Het rapport bestrijkt 1.551 geverifieerde inzendingen van 828 unieke artiesten uit 57 landen, gemeten tussen 30 januari en 31 maart 2026.
Belangrijk om te weten: alle artiesten doen vrijwillig mee en classificeren hun eigen werk. SIQA gelooft niet in de huidige AI-detectietools — die geven volgens hen te veel valse positieven. Niet onlogisch, eigenlijk.
Is AI-muziek echt “AI-muziek”?
Hier zit de eerste verrassing. Het beeld dat je hebt — een knop indrukken bij Suno en klaar — klopt niet. Slechts 19% van de ingezonden AI-tracks is volledig door een machine gemaakt. De andere 81% is samenwerking: mensen die AI inzetten voor zang, productie, mixing of songwriting, maar die zelf de creatieve regie houden. 48% valt in de categorie “AI-assisted” — gewoon mensen die AI gebruiken zoals ze ook een synthesizer gebruiken.
Dat verandert het hele gesprek. AI-muziek is voor de meeste makers geen vervanging van menselijk werk, maar een nieuw gereedschap. Of dat je geruststelt of niet, mag je zelf bepalen.
Wie heerst er over de AI-muziekmarkt?
Suno, en dan met afstand. De tool zat in 90,4% van alle ingezonden nummers. Geen enkele andere tool komt boven de 1% uit.
Voor distributie geldt iets vergelijkbaars: drie op de vier AI-artiesten gebruikt DistroKid. Twee monoculturen op rij dus. Spotify-watchers zien hier vast een patroon.
En de geografie? Slechts 18,3% van de inzendingen komt uit de VS. De rest komt uit 56 andere landen, met het VK en Canada gelijk op 5,4%, Duitsland op 3,2%, en zelfs Nepal op 1,7%.
AI-muziek is van begin af aan een wereldwijd fenomeen — geen Silicon Valley-bubbel. Ook opvallend, Nederland en België scoren te laag om in de lijst te verschijnen. Wat zou de oorzaak kunnen zijn?
Welke muziek wint eigenlijk?
Hier wordt het pas echt interessant. Je zou denken: AI = electronic, EDM, futuristische sounds. Mis. Electronic/EDM heeft in negen chartweken niet één keer de Top 10 gehaald. Wat wél domineert? Gospel. Een gospelnummer van ene Thompsxn Therapy stond zeven weken op rij op #1 — de eerste echt langlopende #1 in de AI-chartgeschiedenis. Gospel is goed voor 8,7% van de inzendingen, maar bezet 21,2% van alle charted tracks. R&B/Soul is de andere grote winnaar: 41,4% van de chartposities.
Nog een patroon: vrouwelijk klinkende AI-artiesten verslaan mannelijk klinkende met 37,2% vs. 35,2%, en in de Top 10 van eind maart waren 7 van de 10 plekken vrouwelijk. AI-muziek is dus, afgaande op de smaak van de luisteraars, opvallend menselijk: emotie, stem, gospel, soul. Geen robotpop.
En nu?
De grootste les uit dit rapport: AI-muziek heeft al een echte fanbase. In de laatste twee weken van Q1 stond de Top 10 twee weken lang in exact dezelfde volgorde — dat zie je alleen bij artiesten met loyale luisteraars. En gevestigde namen mengen zich erin: Eric Bellinger (Grammy-genomineerd) bracht onder de naam Aries Ivory een AI-track uit die meteen op #88 binnenkwam.
Wat denk jij: wordt AI-muziek straks een eigen genre met eigen Grammy’s, of vloeit het gewoon op in “muziek”? Laat het weten in de comments of op X.
Bron: SIQA AI Music Intelligence Report Q1 2026, gepubliceerd 20 april 2026.
