Laat ik tussen alle (vaak mislukte) plannetjes en (niet altijd gewaardeerde) tips over vooral Spotify en muziek op internet nu eens een persoonlijk verhaal delen, want vorige week is mij wat bijzonders overkomen.
Ratz Radio
Ik heb al vaker verteld dat ik een trouwe luisteraar ben van de shows van DJ Ratz. ‘Nooit van gehoord’, zul je waarschijnlijk denken – misschien toch eens proberen. Hij is te vinden op Iceradio en XXL-Stenders van Rob Stenders. Ratz en ik hebben op meerde punten raakvlakken: We spelen alle twee bas, hij heeft net als ik een brede muzieksmaak en is grote fan van David Bowie, The Beatles/Paul McCartney en Prince, net als deze jongen. Hij hobbyt in de periferie van de radio en ik in die van muzieknieuws. Ik heb al veel geweldige muziek opgepikt via zijn uitzendingen, zoals de piano uitvoering van Space Oddity door Rick Wakeman en de fantastische piano solo van Jools Holland op Uncertain Smile van The The. Zo zijn er nog vele Ratzradio Classics, die in mijn playlists van favorieten zijn opgeslagen.
HearThis
Nu heb ik niet altijd voldoende tijd om de shows live te luisteren, maar gelukkig zijn ze terug te luisteren op HearThis.at. Ook een aanrader trouwens. Ik luisterde vorige week een gemiste show terug. Ratz draaide daarin opeens een lied van van de Jordaanse zangeres Tante Leen. Wow! Tante Leen! Ik verstijfde gewoon en kreeg direct een flashback naar mijn jeugd.
Ik was – denk ik – een jaar of tien en was elke zaterdagochtend bij mijn tante Rie. Zij heeft mij min of meer opgevoed op muziekgebied. Ze draaide plaatjes voor me en nam me mij naar klassieke concerten en de Johannes Passion van Bach. Zo kwam ik al vroeg in aanraking met klassieke muziek, maar Tante Rie draaide ook gospel van Mahalia Jackson, Franse Chansons van Edith Piaf en Charles Aznavour, en zelfs liedjes van Tante Leen.
One Of These Days
Toen ik oud genoeg was om zelf platen ging kopen nam ik ze altijd mee naar tante Rie. Zo draaide ik voor haar The Young Ones van Cliff Richard, Say a Little Prayer van Aretha Franklin, dat ging allemaal nog wel. Wat ze gedacht heeft toen ik haar “confronteerde” met het grunten op One of These Days van Pink Floyd op de Lp Meddle, kan ik alleen raden. Ze vertrok in ieder geval geen spier en we luisterden samen het hele album.
Tante Rie zou dit jaar 100 zijn geworden, maar helaas is ze veel te vroeg op 50 jarige leeftijd overleden.
Toeval bestaat niet
Ik ging afgelopen weekend naar Brighton voor een voetbalweekend met vrienden en zocht op zolder naar een tas die voldoet aan de maten voor gratis handbagage. Ik stuitte toen ineens op een stoffig koffertje. Geen idee wat daar in zat. Ik opende het en wat zat er in? De platen collectie van tante Rie, inclusief de plaat van Tante Leen.
Helaas was de plaat van Tante Leen gebroken, dat had je met die bakelieten 78-toeren platen. Afspelen was dus onmogelijk en bovendien, ik heb niet eens meer een platenspeler. Zou het nummer misschien op Spotify staan? Verdomd hij was gewoon beschikbaar.
Zo zat ik op de bank met de gebroken plaat in mijn hand weer te luisteren naar een plaat die ik meer dan 55 jaar niet heb gehoord. Ik herkende hem direct.
Sorry, ik moet even een traantje wegpinken……..
